Park rozrywki część IV - "Just once"

Odwróciłam głowę i nie zwracałam już uwagi na przeciwnika. Przy mojej głowie pojawiły się w niedalekiej odległości czyjeś kolana. Wąskie jeansy opinające nogi, uniosłam głowę góry, ciemny, brązowy pasek, biała bluzka i jeansowa koszula, a twarz zdobił ten charakterystyczny wyraz zaciętej twarzy. Usta ściągnięte w wąską linię i wzrok mordercy. Wróć.. wzrok Sehun'a. 
-To jej wina -warknął nieznajomy i ponownie zamachnął się by mnie uderzyć, szybko wróciłam wzorkiem na niego i momentalnie odsunęłam się bliżej kolan Sehunnie. Gdy byłam już pewna, że dosięgnie mnie cios agresora, czyjaś ręka zablokowała cios. Nie była to jednak bynajmniej dłoń maknae. Luhan, złapał chłopaka za rękę i wymierzył, a gdy już go zablokował dosłownie w ułamku sekundy, Sehun podbiegł i wymierzył obcemu taki prawy sierpowy, że chłopak poleciał na ziemię i już się z niej nie podniósł. Krzyknęłam nie kontrolowanie i zasłoniłam usta dłonią. Niezły był z nich duet, na moje szczęście zjawili się w najgorszym momencie. Chwilę później, gdy nieznajomy leżał już bez ruchu, Lulu podszedł do mnie i pomógł mi wstać. Otrzepałam się i poprawiłam potargane włosy. 
-Ach unnie... Twój policzek.. -mruknął smutno i  strzepnął coś z mojej twarzy - mocno boli?
-To tylko zadrapanie-  odpowiedziałam zmęczonym głosem i powoli, osłupiałym wzrokiem ogarnęłam co się właśnie stało. Chłopak leżał nieprzytomny, Sehun poszedł sprawdzić czy nie przesadził, tętno jednak było. Azjata wstał i podszedł do nas.
-Mam wrażenie, że przyciągasz kłopoty - mruknął do mnie. Westchnęłam i odparłam tylko "ye", chyba miał trochę racji.  Nagle gdzieś w tłumie rozległy się jęki i marudzenia. Spojrzeliśmy w danym kierunku i dostrzegliśmy jak Chen przepycha się by do nas dojść. Jongdae wybiegł z tłumu widocznie zdenerwowany i złapał mnie w swoje objęcia. 
-Na szczęście nic Ci nie jest... - jego szybki dech i zmartwiony głos rozczuliły mnie dogłębnie, wiedziałam, że się zmartwił.  Pogłaskałam go po plecach i uśmiechnęłam się lekko zmęczona, dodając "spokojnie".  Chłopak lekko wypuścił mnie z objęć i omiótł wzrokiem przyjaciół.
-To wasza sprawka, tak? - mruknął z wdzięcznością. Luhan uśmiechnął się rześko, a Sehun mruknął tylko byśmy uważali na przyszłość.

***

 Nieznajomego zabrała ochrona wesołego miasteczka, my zaś zaczekaliśmy do puszczenia łódek. 
- Pomimo tych hm... "atrakcji" warto było zaczekać by ujrzeć ten piękny widok.-szepnęłam przytulając się do Chen'a i widząc ukradkiem jak Sehun próbuje złapać Luhan'a za dłoń. Jednak na tyle subtelnie by nikt się nie domyślił jego motywów.  
-Zgadzam się... chociaż przykro mi, że musisz teraz nosić plasterek na tej uroczej buzi.. - szepnął Jongdae i dotknął mojego policzka na którym miałam ów dodatek. W tle parku rozrywki rozległ się nagle kawałek który dobrze znałam. Echem po parku rozległy się dźwięki piosenki "just once" w wykonaniu Baekhyun'a i Chen'a właśnie. Uwielbiałam tą piosenkę odkąd mogłam jej słuchać, była taka ... czuła. Zachichotałam i zapatrzyłam się w mieniące się na wodzie małe lampioniki, roztaczały zamknięty ciepły blask. Kątem oka dostrzegłam uśmieszek na twarzy mojego ukochanego, oparłam głowę na jego ramieniu i wsłuchałam się w odgłosy otoczenia. W tle leciała ta klimatyczna piosenka, panował delikatny szept, ludzie starali się jednak zachować klimat wydarzenia, Luhan co chwilę chichotał. Chyba taka atmosfera była dla niego dość śmieszna. Romantyzm chwili, natchnął mnie na długi pocałunek, przyciągnęłam głowę Jongdae do siebie i delikatnie, lecz stanowczo wpiłam się w jego usta. Zaskoczyłam go tym, przyciągnął mnie jednak do siebie, radośnie oznajmiając tym, że też chce tego pocałunku.  Nasze języki zaczęły delikatnie "tańczyć", poczułam jak płonę rumieńcem, ścisnęło mnie w żołądku na to zbliżenie, pierwszy "francuski" pocałunek. Poczułam jak Chen przygryza moją wargę, uśmiechnęłam się mimowolnie i pozwoliłam się dalej pieścić w tym romantycznym pocałunku. 
- Tylko się nie zjedźcie -mruknął przekornie Sehun.
Przestaliśmy oddawać się temu czułemu aktowi, wyraźnie zawstydzeni komentarzem przyjaciela.
-Jak będziesz miał dziewczynę, to zrozumiesz jaki to ma urok - odparł zażenowanym głosem Jongdae.
-Prędzej będę miał chłopaka niż dziewczynę - odparł arogancko Hunnie, i po chwili zorientował się, że wypalił coś, o czym raczej nie chciał mówić. Zasłonił usta ręką i zbladł. 
-Ach , nie musisz udawać, że jesteś hetero Sehunnie, widziałam ten gest z ręką, rumieńce gdy mówiłeś o Luhan'ie, i tak dalej - odparłam. Chłopcy spojrzeli na mnie badawczo, a potem na bladego jak kreda Azjatę. 
-Myślałem, że my się tylko przyjaźnimy dongsaeng - dodał Lulu, jednak nie wydawał się porażony tym faktem. Sehun nadal się nie odzywał, ale teraz z odcieniu bieli, zaczął robić się czerwony.
-Naprawdę jesteś gejem? W sumie .... nie ma w tym nic złego - dodał Jongdae. 
Hunnie zabrał w końcu dłoń z ust, zaczerpnął powietrza i odrzekł. 
-Nie czuję się gejem, szaleję za Mirandą Kerr, ale jedynym facetem przy którym miękną mi kolana jest Luhan... i nie potrafię tego zmienić... być może jestem biseksualny.. ale  reszta facetów napawa mnie ...hm... obrzydzeniem, jedynie Lulu wydaje mi się... być odpowiedni, poza pięknymi kobietami.
-W sumie to Oppa ma coś w sobie takiego... damskiego - zachichotałam. Drobny Azjata spojrzał na mnie z wyrzutem i wymamrotał, że jest naprawdę męski. 
-To co zrobicie z tym faktem? -mruknął Jongdae, wciąż czule mnie obejmując.
Maknae spojrzał lekko zawstydzony na starszego kolegę, ten odwzajemnił spojrzenie.
-No zobaczymy co będzie - odparł niewzruszony Luhan i westchnął.
Zapadła martwa cisza, ostatecznie wszyscy westchnęliśmy i powolnym krokiem ruszyliśmy razem do samochodu ochrony, który miał na nas czekać o wyznaczonej godzinie. Wsiedliśmy do auta, żegnając piękne światła parku rozrywki i odetchnęliśmy z ulgą. Lulu zamknął oczy i oparł się o Sehun'a, maknae uśmiechnął się do nas jakby coś wygrał i pozwolił sobie odpocząć. To samo zrobiłam z Chen'em, kładąc głowę na jego ramieniu. Mijaliśmy delikatne światła nocnego Seoul'u...